Biologia

Pchła w cyklu rozwojowym przechodzi przez stadium jaja, larwy, poczwarki i owada dojrzałego. Czas rozwoju poszczególnych form zależy od temperatury, wilgotności powietrza, obfitości i dostępności pożywienia. Samica pchły w czasie swojego życia składa wielokrotnie po 4-8 jaj (w sumie około 500 sztuk) na skórze zwierzęcia – gospodarza lub w jego otoczeniu przed każdym składaniem musi napić się krwi. Po upływie od 3 do 20 dni (w zależności od temperatury) z jaj wylęgają się robakowate larwy, niepodobne do dorosłych pcheł. Odżywiają się one resztkami organicznymi. Preferują miejsca ciemne i zaciszne – szczeliny w podłodze, wykładziny dywanowe, maty, poduszki i narzuty, tapicerowane meble, legowiska dla zwierząt. Pod koniec okresu rozwoju larwa buduje kokon, w którym przeobraża się w poczwarkę i później w owada dojrzałego. W ciepłym klimacie oraz w ogrzewanych pomieszczeniach minimalna długość cyklu rozwojowego wynosi 2 tygodnie; w rejonach chłodniejszych lub podczas zimy rozwój trwa dłużej – nawet rok.

Szkodliwość

Pasożytujące na różnych żywicielach pchły mogą przenosić patogeny i pasożyty między zwierzętami dzikimi, hodowlanymi, a człowiekiem. Pchły mogą rozpowszechniać: dżumę, tularemię, różycę, dur szczurzy, różne infekcje wirusowe. Są także przejściowymi żywicielami niektórych tasiemców, mogących rozwijać się w organizmach psów, kotów i ludzi.

Profilaktyka

Polega głównie na regularnym odkurzaniu dywanów i wykładzin podłogowych oraz praniu pokryć i poduszek z posłań zwierząt. Ponieważ pchły pasożytujące na gryzoniach mogą przenosić różne choroby, należy także likwidować szczury i myszy w otoczeniu.

Występowanie

Na ziemi żyje 1500 gatunków tych dokuczliwych owadów, z tego kilkadziesiąt – także w Polsce. Wymienione gatunki są pasożytami zwierząt stałocieplnych – żyją bezpośrednio na nich oraz w bliskim ich otoczeniu. Tylko 10-20 % owadów przebywa na żywicielu reszta – w jego posłaniu i miejscach wylęgania się (np. w tapicerowanych meblach).