Cechą charakterystyczną mszyc jest bardzo intensywne rozmnażanie. Młode owady szybko rosną i w sprzyjających warunkach osiągają dojrzałość do rozrodu już po kilku dniach. Jedna samica daje początek wielu pokoleniom, które po miesiącu liczą tysiące osobników. Cykl rozwojowy mszyc jest bardzo skomplikowany. Wiosną z zapłodnionych jaj wylęgają się larwy, które niebawem stają się „założycielkami” nowych kolonii. Podczas sezonu wegetacyjnego pojawiają się liczne pokolenia dzieworodne (tzn. rozwijające się bez zapłodnienia), składające się tylko z samic rodzących do 100 żywych larw, oraz pokolenia płciowe, złożone z bezskrzydłych samic i uskrzydlonych samców. Nowo narodzone larwy są zbudowane podobnie jak dorosłe osobniki od razu przystępują do żerowania. Jeśli zagęszczenie kolonii staje się zbyt duże lub owady muszą się przenieść na inną roślinę – żywiciela zimowego, samice wydają na świat osobniki uskrzydlone, które przelatują na inne rośliny. Zimują tylko zapłodnione jaja. Intensywnemu rozmnażaniu się mszyc sprzyja wysoka temperatura i mała wilgotność powietrza.

Szkodliwość

Liczne gatunki mszyc są szkodnikami roślin uprawnych, żywiąc się ich sokami. Ponadto stwierdzono możliwość przenoszenia chorób wirusowych roślin za pośrednictwem mszyc. Szkodniki te żywią się sokiem roślinnym, który wysysają z młodych soczystych liści i pędów. „Okradają” w ten sposób żywicieli z substancji odżywczych, a ponadto zaburzają działanie hormonów wzrostu. Liście zaczynają się pokrywać żółtymi plamami i skręcać, roślina coraz słabiej rośnie, a nawet zamiera.

Profilaktyka

Jedynym sposobem zapobiegania rozpowszechniania się mszyc jest zadbanie o to, by na roślinach zadomowili się ich wrogowie naturalni: biedronki lub złotooki. Jedna dorosła biedronka i jej larwa przez całe swoje życie zjadają do kilkuset mszyc, larwa złotooka zaś nawet około tysiąca.

Występowanie

• Ogródki
• Plantacje
• Ukwiecone balkony