Biologia
Karczownik ziemnowodny, większy od nornika polnego o długości ciała 12 do 20 cm, ogon 9 do 13 cm. Grzbiet karczownika jest szaro brunatny do ciemno brunatnego, brzuch jaśniejszy. Czasem trafiają się okazy czarne. Karczowniki budują nory w glebach wilgotnych i zwięzłych. Unikają gleb bagnistych i silnie piaszczystych. Jeśli nora położona jest w pobliżu zbiornika wodnego, jeden z korytarzy prowadzi do wody. Samica rodzi do 5 razy w ciągu roku po 3-9 młodych. Karczownik wybiera miejsca położone głównie w pobliżu drzew, nie oddalając się od nich zbyt daleko.
Szkodliwość
Na początku jesieni przenoszą się z letnich stanowisk wodnych na wyżej położone ogrody, sady, pobrzeża lasów i inne miejsca, w których znajdują odpowiednią ilość pożywienia. W zimie żywi się głównie korzeniami drzew owocowych, powodując znaczne szkody. Przegryza korzenie nawet większych drzew o średnicy pnia dochodzącej do 30 cm. Poza tym zjada korzenie, kłącze, bulwy wielu roślin ozdobnych. Latem żywi się warzywami, ziemniakami, zbożem, truskawkami. Przekopując korytarze wzdłuż rzędów roślin jest w stanie ogołocić całe pole z bulw czy korzeni. Matecznikiem karczownika ziemnowodnego są łąki, doliny jezior, stawów, rzek, nieużytki pokryte bujną roślinnością.
Występowanie
- Ogrody
- Sady
- Pobrzeża lasów
- Łąki
- Doliny jezior
- Stawy
- Nieużytki pokryte bujną roślinnością